Tel/Whatsapp: +86 15005204265

Wszystkie kategorie
Media i wydarzenia
12 marca 2024 r.

Ultrasonografia w celu wykrycia uszkodzeń układu sercowo-naczyniowego u dzieci z nadciśnieniem pierwotnym

Wprowadzenie

Nadciśnienie pierwotne (HTN) u dorosłych może rozpocząć się w dzieciństwie (tzw. zjawisko trajektorii [1). Śmiertelność i zachorowalność na nadciśnienie u dzieci i młodzieży są ściśle powiązane z chorobami układu krążenia u dorosłych. Nadciśnienie tętnicze charakteryzuje się jednak niewielką częstością występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych u dzieci i młodzieży Dlatego też niezwykle istotne jest zbadanie, czy nadciśnienie powoduje strukturalne i funkcjonalne uszkodzenia serca i naczyń krwionośnych w dzieciństwie i okresie dojrzewania, tak aby wczesne uszkodzenia narządów docelowych mogły w wystarczającym stopniu wykazać występowanie zdarzeń sercowo-naczyniowych w wieku dorosłym.

Kryteria diagnostyczne nadciśnienia tętniczego u dzieci nie są jednolite i na ogół uważa się je za wyższe niż wartości percentylowe ciśnienia krwi w tej grupie wiekowej. W 2017 r. JieMi i in. [2] zaktualizowało standardy ciśnienia krwi dla chińskich dzieci wydane w 2010 roku. Opracowali także referencyjne standardy ciśnienia krwi dla dzieci w oparciu o płeć, wiek i wzrost. [2] W ostatnich latach częstość występowania nadciśnienia wśród chińskich dzieci i młodzieży rośnie . Nadciśnienie tętnicze zwykle nie ma wyraźnych objawów klinicznych. Dlatego ludziom często brakuje czujności, co prowadzi do opóźnień w leczeniu. Wiele dzieci i młodzieży z nieprawidłowym ciśnieniem krwi pozostaje w wieku dorosłym. Zatem nadciśnienie u dzieci i młodzieży rozwija się w nadciśnienie u dorosłych, powodując uszkodzenie serca, mózgu, nerek i innych narządów docelowych, a także miażdżycę.

Z biegiem czasu nadciśnienie pierwotne prowadzi od zmian strukturalnych w sercu do dysfunkcji skurczowych i rozkurczowych, które ostatecznie kończą się niewydolnością serca. Chociaż niewydolność serca występuje rzadko u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym, ważne jest, aby ocenić obecność wczesnych zmian w funkcji rozkurczowej i skurczowej. Nadciśnienie u dorosłych jest często związane z sercem i innymi narządami docelowymi. Brakuje jednak badań dotyczących uszkodzeń narządów docelowych u dzieci z nadciśnieniem pierwotnym.

Nadciśnienie może również prowadzić do zmian w budowie i funkcjonowaniu naczyń. Dostępnych jest wiele modeli oceny struktury i funkcji naczyń, które można podzielić na trzy kategorie: struktura naczyń, sztywność tętnic i funkcja śródbłonka. Prędkość fali tętna (PWV) jest najczęściej mierzonym poza obrazowym parametrem służącym do oceny sztywności tętnic. Grubość błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej (cIMT) jest głównym wskaźnikiem służącym do pomiaru struktury naczyń.

Celem tego badania była nieinwazyjna ocena zmian w budowie i funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego u dzieci z nadciśnieniem tętniczym za pomocą ultrasonografii w celu sprawdzenia uszkodzeń narządu docelowego.

Materiały i metody

Tematy

W sposób ciągły retrospektywnie badaliśmy 45 dzieci (34 z nadciśnieniem prostym w grupie 1, 11 z nadciśnieniem współistniejącym z otyłością w grupie 2) ze świeżo rozpoznanym nadciśnieniem pierwotnym, przyjętych na oddział kardiologii Szpitala Dziecięcego Uniwersytetu w Soochow w okresie od marca 2020 r. do maja 2021 r. oraz 32 dzieci zdrowych dobranych ze względu na wiek i płeć zostali wybrani z populacji lokalnej jako zdrowa grupa kontrolna3. U wszystkich dzieci uzyskano parametry kliniczne (tab. 1), w tym wiek, płeć, wskaźnik masy ciała (BMI; kg/m2), ciśnienie krwi (BP) i dane biochemiczne dotyczące lipidów. Nadciśnienie tętnicze rozpoznawano na podstawie ciśnienia skurczowego i/lub rozkurczowego ≥95 percentyla dla płci, wieku i wzrostu zgodnie z wartością referencyjną chińskiej grupy współpracy ds. referencji dotyczących ciśnienia krwi u dzieci.[2] Otyłość zdefiniowano jako BMI > 95. percentyla dla wieku, płci i wzrostu.

Spośród 45 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, 8 przyjęto z powodu otyłości, a 5 dzieci przyjęto z powodu zawrotów głowy i ucisku w klatce piersiowej jako głównych dolegliwości. 31 pacjentów przyjęto do szpitala z powodu wysokiego ciśnienia krwi w rutynowym badaniu fizykalnym, a 1 pacjent został przyjęty do szpitala z powodu ciała obcego w przewodzie pokarmowym. U wszystkich dzieci nowo zdiagnozowano nadciśnienie samoistne i nie były one leczone lekami. Wykluczono je z powodu wtórnego nadciśnienia tętniczego, kardiomiopatii i choroby zastawkowej serca w momencie przyjęcia do szpitala, natomiast wykluczono także osoby z nadczynnością tarczycy lub cukrzycą.

Metoda wykonania

Pomiar ciśnienia krwi

Przed pomiarem nie wolno było spożywać drażniących leków i żywności. Pacjenci musieli siedzieć przez 5–10 minut w spokojnym otoczeniu, z dołem łokciowym i sercem na tym samym poziomie. Standardowy sfigmomanometr kliniczny

1

do pomiaru ciśnienia krwi w prawym ramieniu. Część piersiową stetoskopu membranowego umieszczono po przyśrodkowej stronie dołu łokciowego w celu sprawdzenia pulsacji tętnicy ramiennej (2 cm powyżej dołu łokcia). Przyjęliśmy ton K1 jako standard skurczowego ciśnienia krwi, a ton K5 jako standard rozkurczowego ciśnienia krwi. Pomiary wykonywaliśmy dwukrotnie w sposób ciągły i uśredniliśmy dwa pomiary. Odstęp pomiędzy każdym pomiarem wynosił 3 minuty. Jeżeli różnica pomiędzy dwoma pierwszymi odczytami była >5 mmHg, przyjmowaliśmy wartość średnią po uzyskaniu trzeciego odczytu. Pierwsze rozpoznanie nadciśnienia tętniczego weryfikowano w trzecim badaniu.

Echokardiografia

Pomiar budowy serca

Do badania echokardiograficznego wykorzystano aparat USG Philips EPIQ7Ccolor Doppler (Koninklijke PhilipsUltrasound Inc., Holandia), wyposażony w głowice S8-3, S5-1 i L12-5 o częstotliwości od niskiej do wysokiej (3–6 MHz, 1.6–3.2 MHz i 4.4 –8.8 MHz). Zgodnie z wytycznymi American Society of Echocardiography dotyczącymi echokardiogramu pediatrycznego z 2006 roku [3] mierzono rozkurczową średnicę wewnętrzną lewej komory (LVIDd), rozkurczową grubość przegrody międzykomorowej (IVSd) i grubość rozkurczowej tylnej ściany lewej komory (LVIDd). LVPWd), średnicę korzenia aorty (AO) i średnicę lewego przedsionka (LAD).

Pomiar funkcji rozkurczowej serca

Widmo Dopplera tętna zastawki mitralnej rejestrowano w projekcji wierzchołkowej czterojamowej. Zmierzono prędkość szczytową szczytu napełniania we wczesnym okresie rozkurczowym (E) i prędkość szczytową szczytu napełniania w okresie późnego rozkurczu (A) i obliczono stosunek E/A. Mierzono cykle Treecardiac i stosowano średnią wartość. Zastosowaliśmy technikę obrazowania dopplerowskiego tkankowego do pomiaru prędkości pierścienia mitralnego (E') i obliczyliśmy wartość E/E', łącząc ją z prędkością przepływu krwi we wczesnym rozkurczu (E) przez ujście zastawki mitralnej. W badaniu tym zdefiniowano dysfunkcję rozkurczową lewej komory jako E/E'>15 lub E/A<1.0.

Przebudowa lewej komory

Obliczenia masy lewej komory (LVM), wskaźnika LVM (LVMI) i względnej grubości ściany (RWT) przeprowadzono w oparciu o wzory Devereux:

LVM(g)=0.80× [1.04×(VSd+LVPWd+LVIDd3−LVIDd3)] +0.6.

LVMI(g/m2.7)=LVM/wysokość2.7.

RWT=(IVSd+LVPWd)/LVIDd.

Zmierzono cykle serca drzew i przyjęto wartość średnią. Kryterium przerostu lewej komory (LVH) wynosiło LVMI > 38.6 g/m2.7 u dzieci. AnRWT > 0.41 uznawano za nieprawidłowe [4]. Według echokardiografii istnieją cztery możliwe konfiguracje lewej komory: przerost koncentryczny, przerost ekscentryczny, przebudowa koncentryczna i konfiguracja prawidłowa (oceniana na podstawie LVMI i RWT).

Ultrasonografia

Pomiar sztywności tętnic

PWV tętnicy szyjnej i udowej (cfPWV) obliczono jako stosunek odległości przebytej (D) do czasu przejścia impulsu tętnicy szyjnej i udowej (T). Długość drogi bezpośredniego odcinka odległości szyjno-udowej (D) oszacowano na podstawie odległości powierzchniowej (Ds) od punktu pomiarowego tętnicy szyjnej do punktu pomiarowego kości udowej, korzystając ze wzoru: D=Ds×0.8 (korekta odległości dla ustalonego współczynnika Aby uwzględnić jednoczesne przemieszczanie się fali tętna od aorty do tętnicy szyjnej i do tętnic udowych, zastosowano wartość 0.8) [5]. Tak zwany czas tranzytu (T) był czasem przejścia fali od tętnicy szyjnej do tętnicy udowej na danym dystansie. cfPWV obliczono w następujący sposób: cfPWV=D (metry) / T (sekundy). Każdego uczestnika badano w pozycji leżącej z głową lekko odchyloną do tyłu, podczas gdy elektrokardiografia była podłączona synchronicznie. Punkt tętnicy szyjnej zlokalizowano w odległości 1.0–2.0 cm od rozwidlenia tętnicy szyjnej i zaznaczono na powierzchni ciała. Proces ten powtórzono w punkcie tętnicy udowej w pozycji pachwiny, wykonując trzy powtarzane pomiary. Za pomocą suwmiarki mierzymy czas od szczytu fali R w EKG do początku przebiegu fali jako czas transmisji fali (ryc. 1). U każdego pacjenta wykonano dwa pomiary, a do analizy wykorzystano średnią. Wszystkie przejęcia zostały przeprowadzone przez tego samego operatora w warunkach podwójnie ślepej próby, aby wykluczyć różnice między grupami.

Pomiar struktury naczyń

Pacjenci przyjmowali pozycję leżącą, aby odsłonić szyję. Wykonano USG światła tętnicy szyjnej i zmierzono cIMT ściany przedniej i tylnej. Wbudowany pakiet oprogramowania automatycznie mierzył grubość błony szyjnej wewnętrznej i przyśrodkowej 1–2 cm poniżej płaszczyzny rozwidlenia.

2

zmiana skurczowo-rozkurczowa, zwana także rozciągnięciem lub zmianą średnicy tętnicy szyjnej (∆D). Ręcznie zmierzono średnicę skurczową i rozkurczową tętnicy szyjnej, a następnie obliczono ∆D. Następnie CD oblicza się według wzoru Renemana:

△D=Dd−Ds

△D%=(Dd−Ds) /Dd×100%

CD= [(2△D×Dd)+△D2]/PP×Dd2.

gdzie Dd to końcoworozkurczowa średnica naczynia, Ds to skurczowa średnica tętnicy szyjnej. PP to centralne ciśnienie tętna [6].

Analiza statystyczna

Do statystycznego przetwarzania danych wykorzystaliśmy oprogramowanie SPSS 25.0 (SPSS Inc., Chicago, IL). Dane pomiarowe wyrażono jako średnią ± odchylenie standardowe. Ponieważ byliśmy głównie zainteresowani porównaniem obu grup chorobowych (nadciśnienie i nadciśnienie + otyłość) ze zdrową grupą kontrolną, przeprowadziliśmy jednoczynnikową analizę wariancji (ANOVA), w której grupy chorobowe uznano za wzajemnie wykluczające się. Wszystkie wyniki przedstawiono na podstawie jednoczynnikowej analizy ANOVA. Za istotną statystycznie uznano wartość AP < 0.05.

Charakterystykę kliniczną i parametry biochemiczne grupy z nadciśnieniem tętniczym i grupą kontrolną przedstawiono w Tabeli 1. Nie stwierdzono znaczących różnic pod względem wieku, płci, wzrostu, stężenia trójglicerydów (TG), cholesterolu całkowitego (TC), cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości (HDL) i cholesterolu o małej gęstości. cholesterol lipoproteinowy (LDL) pomiędzy trzema grupami (P>0.05). Wystąpiły istotne różnice w masie ciała, BMI, skurczowym ciśnieniu krwi (SBP), rozkurczowym ciśnieniu krwi (DBP) i ciśnieniu tętna (PP) w grupie 1 i grupie 2 w porównaniu z grupą 3 (P<0.05).

Wystąpiły istotne różnice w LVM, LVMI, RWT, LVIDd, IVSd, LVPWd, LAD, piku A, piku E', piku A' i E/E' pomiędzy trzema grupami (P<0.05). LVM, RWT, LVIDd, LVPWd, LAD i E/E' w grupie 1 i 2 były istotnie wyższe niż w zdrowej grupie kontrolnej. Te dwie grupy z nadciśnieniem nie różniły się istotnie od siebie. IVSd i LVMI różniły się istotnie pomiędzy trzema grupami według testu S–NK. Pik i pik A' były istotnie wyższe w grupie 1 w porównaniu z grupą 2 i grupą 3 w analizie post hoc. Co więcej, pik E' był znacząco niższy w grupie 2 w porównaniu z grupą 1 i grupą 3. Jednakże nie było różnicy w AO, piku E i stosunku E/A pomiędzy trzema grupami (Tabela 2).

Wartość graniczna RWT wynosząca 0.31 charakteryzowała się czułością 85.7% i swoistością 77.4% u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Wartość graniczna cfPWV wynosi 4.55 m/s, a wartość ta miała 88.9% czułości i 53.6% swoistości dla pacjentów z nadciśnieniem. 2 z 11 dzieci w grupie HTN + otyłość charakteryzowało się przerostem koncentrycznym (2/11, 18.1%), 2 dzieci stanowili przerost ekscentryczny (2/11, 18.1%), a u 1 dziecka – remodeling koncentryczny (1/11, 9.0%). Spośród 34 pacjentów z HTN u 2, 6 i 5 dzieci wystąpił odpowiednio przerost koncentryczny (2/34, 5.9%), przerost ekscentryczny (6/34, 17.6%) i przebudowa koncentryczna (5/34, 14.7%).

Wystąpiły istotne różnice w cfPWV pomiędzy trzema grupami. Wartość cfPWV była istotnie wyższa w obu grupach z nadciśnieniem w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną (ryc. 2). Nie stwierdzono znaczących różnic w cIMT, ∆D% i CD pomiędzy trzema grupami, jak pokazano w Tabeli 3.

3


Dyskusja

W 2017 roku, wraz ze zmianami standardów ciśnienia krwi dla chińskich dzieci według płci i wieku oraz wzrostu, nadciśnienie u dzieci i młodzieży wzbudziło duże zaniepokojenie w pediatrii. Jest to najczęściej stosowane kryterium diagnostyczne. Nasza definicja nadciśnienia opiera się na tym kryterium, a nasze badanie wykazało zmiany strukturalne w sercu, dysfunkcję rozkurczową serca i sztywność naczyń.

Stwierdzono istotne różnice w wartościach LVM, LVMI, RWT, LVIDd, IVSd, LVPWd i LAD u dzieci z nadciśnieniem tętniczym. Zwiększenie obciążenia następczego spowodowane wysokim ciśnieniem krwi prowadzi do wzrostu naprężenia ścian komór i ostatecznie do zmian w strukturze mięśnia sercowego, co nazywa się przerostem lub przebudową lewej komory. U pacjentów z ciągłym nadciśnieniem w krążeniu ogólnoustrojowym zwiększa się obciążenie następcze serca, co skutkuje zwiększeniem końcowoskurczowej i rozkurczowej objętości krwi resztkowej lewej komory. To z kolei skutkuje przerostem kompensacyjnym lewej komory, zmniejszeniem elastyczności mięśnia sercowego i zwiększeniem objętości lewej komory. Zwiększająca się objętość krwi resztkowej lewego przedsionka pod koniec rozkurczu i stopniowe powiększanie lewego przedsionka utrzymują różnicę ciśnień przedsionkowo-komorowych i nadmierny rzut serca [7]. Przebudowa lewej komory oznacza szereg zmian w kształcie, strukturze i funkcji serca w miarę postępu nadciśnienia.


5


Wysokie ciśnienie krwi prowadzi do wzrostu masy mięśnia sercowego, co znajduje odzwierciedlenie we wzroście LVIDd, IVSd, LVPWd w morfologii i strukturze serca. Zwiększenie LVM jest przejawem przerostu lewej komory (LVH) i niezależnym czynnikiem ryzyka LVH [8]. Stosowanie wzoru Devereux do obliczenia LVM i skorygowanie LVM o wzrost w celu uzyskania LVMI jest powszechną metodą oceny, czy LVH istnieje, czy nie. Nasze badanie potwierdziło, że LVMI jest znacząco wyższe u dzieci z nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza z otyłością, w porównaniu do dzieci zdrowych, podobnie jak w innych opublikowanych publikacjach.

RWT jest także ważnym wskaźnikiem przebudowy układu sercowo-naczyniowego w nadciśnieniu tętniczym. Chociaż RWT w grupach z nadciśnieniem była wyższa niż w grupie kontrolnej, w naszym badaniu wszystkie ich wartości mieściły się w zakresie normy. Wartość graniczna 0.31 miała 85.7% czułość i 77.4% swoistość dla pacjentów z nadciśnieniem, podczas gdy wartość odcięcia 0.41 miała jedynie 21.4% czułość i 100% swoistość. Powinniśmy ustalić nową wartość graniczną dla dzieci z nadciśnieniem tętniczym z RWT.

Wśród 45 dzieci z nadciśnieniem tętniczym u 12 (12/45,26.7%) stwierdzono LVH, a u 6 (13.3%) przebudowę lewej komory. Częstość występowania LVH była zgodna z częstością 27% podaną przez Sorofa [9], zatem LVMI i RWT można wykorzystać jako kliniczny dowód uszkodzenia narządu docelowego u dzieci z nadciśnieniem tętniczym. Chociaż 60% pacjentów w tym badaniu miało prawidłową konfigurację, częstość występowania LVH była znacznie wyższa w porównaniu ze zdrową grupą kontrolną. Echokardiografia w celu zdiagnozowania przebudowy lewej ręki, monitorowania w badaniach przesiewowych i leczenia nadciśnienia jest realną strategią.

Badania wykazały dodatnią korelację między wysokim ciśnieniem krwi a otyłością u dzieci i młodzieży [10,11]. Częstość występowania nadciśnienia u dzieci chorych na otyłość jest ponad 10 razy większa niż u dzieci z prawidłowym BMI. Badania potwierdziły, że im wcześniej otyłość występuje, tym dłużej trwa i tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia nadciśnienia. W naszym badaniu otyłe dzieci z nadciśnieniem tętniczym miały wyższe ciśnienie rozkurczowe i bardziej upośledzoną funkcję rozkurczową lewej komory. Pozostałe wskaźniki były zgodne ze wskaźnikami u dzieci z nadciśnieniem. Wskaźnik przerostu i przebudowy lewej komory w grupie 2 był wyższy niż w grupie 1. Zarówno nadciśnienie, jak i otyłość są uważane za niezależne czynniki ryzyka LVMI. Aby uniknąć błędów w ocenie skutków nadwagi, LVMI lepiej niż LVM rozróżniało uszkodzenia serca spowodowane nadciśnieniem.

Oprócz zmian w budowie lewej komory, zmiany w budowie i funkcji lewego przedsionka zostały potwierdzone jako wczesne zmiany patologiczne u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym [12]. W naszym badaniu stwierdzono istotną różnicę w LAD pomiędzy trzema grupami. Teresult pokazuje, że u dzieci z grup nadciśnienia tętniczego obserwuje się powiększenie lewego przedsionka w porównaniu z dziećmi zdrowymi, co jest zgodne z wynikami Tsai [13].Keller i wsp.[14]. odkryli również, że nawet jeśli badanie echokardiograficzne nie wykazało przerostu mięśnia sercowego, LAD znacznie by się zwiększyło. Możliwe, że przed LVH występuje powiększenie lewego przedsionka, ponieważ włókna mięśnia przedsionkowego są mniejsze i krótsze od włókien mięśnia komorowego, a przez to są też bardziej wrażliwe na ucisk.

W poprzednim badaniu dysfunkcję rozkurczową lewej komory zdefiniowano jako E/E' >15 lub E/A <1.0. Porównaliśmy stosunek E/E' pomiędzy trzema grupami i odkryliśmy, że chociaż E/E' u dzieci z nadciśnieniem tętniczym wynosiło <15, dzieci w tych grupach miały znacznie zwiększone E/E' w porównaniu z grupą zdrową. Wskazuje to, że funkcja rozkurczowa lewej komory zmniejsza się w grupach z nadciśnieniem. Stwierdziliśmy, że pik E' przegrody międzykomorowej w grupie 2 był znacząco obniżony, a pik A' przegrody międzykomorowej i szczyt zastawki mitralnej były wyższe w grupie 1 niż w pozostałych dwóch grupach. Wyniki te wykazały, że u dzieci z nadciśnieniem tętniczym często występowało zwiększone ciśnienie w lewym przedsionku i upośledzona funkcja lewego przedsionka. Nie było istotnej różnicy w stosunku E/A pomiędzy trzema grupami, ale E/E' u dzieci z nadciśnieniem tętniczym, niezależnie od tego, czy były otyłe, czy nie, był znacząco zwiększony. E/A jest prawdopodobnie mniej czuły niż E/E', jak podano wcześniej w literaturze [15,16]...

Oprócz powyższych uszkodzeń serca, nadciśnienie może również powodować zmiany w strukturze i funkcjonowaniu naczyń. Sztywność tętnic lub podatność tętnic można mierzyć jako PWV, czyli prędkość fali tętna transmitowanej na całej długości drzewa tętniczego. Wyższa wartość PW wskazuje na sztywniejsze naczynie krwionośne, przyczyniające się do zwiększonego obciążenia następczego i późniejszej przebudowy serca [17]. U dorosłych wyższe PWV pozwala przewidzieć ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, takich jak udar, choroba niedokrwienna serca i nadciśnienie [18,19]. Metaanaliza obejmująca ponad 15,000 1 pacjentów potwierdziła, że ​​wzrost PWV o 14 m/15 powoduje wzrost ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% po uwzględnieniu wieku, płci i czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wzrost o 4% w śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych [18]. Istnieje kilka badań dotyczących stosowania PWV u nastolatków z nadciśnieniem tętniczym. Kulsum-Mecci N i in. stwierdzili, że u nastolatków w wieku od 21 do XNUMX lat występowała otyłość i HTN, znacząco i niezależnie zwiększające PWV, podczas gdy PWV wzrastało wraz z wiekiem, ale nie różniło się w zależności od rasy ani płci [XNUMX].

Czynnikami predykcyjnymi PWV były wiek, SBP, częstość akcji serca, BMI, leczenie hipotensyjne i klasa leków, niezwiązane z rasą, płcią, paleniem tytoniu, dyslipidemią, cukrzycą, chorobą nerek lub czynnikami genetycznymi. Zidentyfikowano dwa czynniki odpowiedzialne za przyspieszoną progresję PWV po korekcie HR: wiek i wartości BP [22]. Jednakże w naszym badaniu nie stwierdzono różnic w danych biochemicznych dotyczących lipidów we krwi, nie stosowano leków hipotensyjnych ani nie było różnic pod względem wieku i płci. W związku z tym można wykluczyć większość powiązanych czynników predykcyjnych i uznać wpływ BP za istotny [23]. Tymczasem w naszym badaniu względny wzrost cfPWV u pacjentów z HTN z otyłością lub bez niej wskazał, że HTN ma większy wpływ na sztywność naczyń niż otyłość. Badania niektórych grup wykazały wzrost PWV (zmniejszenie podatności tętniczej) w przypadku samej otyłości [24,25]. Jednak jednym z ograniczeń naszego badania był brak parametrów grupy z otyłością prostą.

Możliwe są metody dopplerowskie do oceny cfPWV. Nie jest to rozwiązanie preferowane w porównaniu do automatycznego wykorzystującego tonometey lub czujnik ciśnienia, ale jest dobrym zamiennikiem do oceny cfPWV, gdy nie masz automatu. Chociaż pomiary Doppler-PWV wykazały większy błąd oceny niż pomiary aplanatonometryczne, piezoelektrycznego przetwornika mechanicznego lub oscylometrii opartej na cuf, Doppler-PWV dokładnie wykazał również bliską korelację z oceną inwazyjną. Styczyński G. i in. [26] stwierdzili, że średnia inwazyjna PWV wynosiła 9.38 m/s, a średnia echo-PWV wynosiła 9.51 m/s (P=0.78), współczynnik korelacji Pearsona pomiędzy metodami wynosił 0.93 (P<0.0001), wykres Blanda-Altmana ujawnił średnia różnica między inwazyjnym PWV a echo-PWV wynosząca 0.13 ± 0.79 m/s. Doppler-PWV jest niezawodną metodą pomiaru PWV. Szersze wdrożenie metody Doppler-PWV do oceny sztywności ściany aorty może jeszcze bardziej zwiększyć kliniczną i naukową użyteczność echokardiografii [27].

W naszym badaniu bezwzględne wartości cfPWV w trzech grupach były znacznie niższe niż próg dla ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych (10 m/s), ale w obu grupach HTN wartości były znacząco wyższe niż u zdrowych dzieci. Stwierdziliśmy, że wartość graniczna cfPWV wynosząca 4.55 m/s miała 88.9% czułość i 53.6% swoistość dla pacjentów z nadciśnieniem. Chociaż wartość odcięcia 10 m/s zyskała niezależną wartość predykcyjną dla śmiertelnych i niezakończonych zgonem zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem, ten próg nie różnicował HTN, nie mówiąc już o stratyfikacji u dzieci i młodzieży. Potrzebujemy większej liczby badań dotyczących PWV naczyń u dzieci, aby dokładniej określić wartość graniczną i przeklasyfikować pacjentów o średnim ryzyku do grupy o wyższym lub niższym ryzyku uszkodzenia narządu docelowego.

Nie stwierdzono znaczących różnic w IMT i CD tętnicy szyjnej pomiędzy trzema grupami dzieci, prawdopodobnie dlatego, że wielkość naszej próby była zbyt mała, aby przeprowadzić analizę warstwową na podstawie wieku, masy ciała i wzrostu. Najczęściej stosowaną metodą oceny struktury naczyń krwionośnych jest ultrasonograficzna ocena IMT tętnicy szyjnej, gdyż uważa się, że odzwierciedla ona ogólne obciążenie miażdżycowe. Obecnie wiele maszyn ma wbudowane oprogramowanie, które może automatycznie mierzyć IMT, aby zmniejszyć błąd pomiaru ręcznego. Kollias i in. [28] badali związek pomiędzy ambulatoryjnym ciśnieniem tętniczym a cIMT. W metaanalizie średnia cIMT u dzieci z wyższym BP była o 0.03 mm większa niż u dzieci z prawidłowym BP. Dzień TGet al. [29] stwierdzili, że wyższe BP wiąże się z wyższym cIMT, nawet po uwzględnieniu czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, ale nie mieli jasnych kryteriów diagnostycznych BP dla obserwowanego efektu. Należy zauważyć, że pomiary cIMT u dzieci mogą znacznie się różnić w zależności od protokołu obrazowania i aparatu, ale wartości bezwzględne są znacznie niższe niż te związane z ciężkimi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi u dorosłych (zwykle > 1.0 mm).

Rozciągliwość tętnicy szyjnej jest prawdopodobnie najbardziej wystandaryzowanym i stosowanym wskaźnikiem sztywności tętnicy szyjnej. Pomiar CD oznacza ilościową zmianę średnicy tętnicy w odpowiedzi na zmiany ciśnienia krwi od rozkurczu do skurczu. Podobnie jak rozciągliwość cIMT, również powiązano ją ze śmiertelnością ze wszystkich przyczyn, zachorowalnością i śmiertelnością z powodu chorób sercowo-naczyniowych oraz obecnością i ciężkością chorób sercowo-naczyniowych u dorosłych [30]. Stanowi ocenę nieprawidłowości funkcjonalnych przed rozpoczęciem modyfikacji strukturalnych. Elaine M i in. [31] odkryli, że u młodych osób ze stanem przednadciśnieniowym wzrasta sztywność tętnic i stopniowany wzrost cIMT. Jednak nasze badanie nie wykazało różnic w CD i cIMT pomiędzy trzema grupami. Możliwe przyczyny były takie, że wielkość próbki była mała, zmiany średnicy wewnętrznej tętnicy szyjnej mierzono ręcznie, a nie za pomocą automatycznego instrumentu, a ciśnienie tętna mierzono metodą inną niż centralna et. glin.

Istnieją pewne ograniczenia tego badania, na które należy zwrócić uwagę. Po pierwsze, było to badanie retrospektywne, zatem błąd selekcji był nieunikniony. Po drugie, wielkość próby była mała, a rozkład regionalny nierówny, a ze względu na małą wielkość próby dzieci z otyłością nie ocenialiśmy wpływu otyłości na samą strukturę i funkcję układu sercowo-naczyniowego. Wreszcie, brakowało współczynnika zmienności średniej wartości zmienności wewnątrz sesji oraz zmienności pomiędzy operatorami, a także nie było danych dotyczących zgodności pomiędzy techniką Dopplera a tonometrią lub techniką mechanoprzetworników piezoelektrycznych, jak również wewnątrz-/międzyoperatorską powtarzalnością naszych centrum podczas oceny cfPWV. Biorąc pod uwagę te ograniczenia, badania kontrolne powinny zwiększyć wielkość próby i zwiększyć liczbę analiz skutków sercowo-naczyniowych u osób z otyłością. Nasze przyszłe kierunki badań obejmują badania podłużne mające na celu ocenę zmian cfPWV w czasie u zdrowych dzieci oraz dzieci z nadciśnieniem i otyłością. Możemy przeprowadzić dalsze badania zgodności pomiędzy metodą ultrasonograficzną i automatyczną tonometrią.

Podsumowując, choć nadciśnienie pierwotne nie daje oczywistych objawów klinicznych, ultrasonografia dopplerowska wykazała, że ​​w sercu i naczyniach krwionośnych dzieci z nadciśnieniem tętniczym zachodzą zmiany strukturalne i funkcjonalne. Nasze dane stanowią fundamentalne poparcie dla tezy, że nadciśnienie tętnicze ma wpływ na uszkodzenia narządów docelowych układu sercowo-naczyniowego u młodzieży i młodych osób. dorośli ludzie.

wnioski

Ultrasonografia dopplerowska pokazuje, że serce i naczynia krwionośne dzieci z nadciśnieniem tętniczym ulegają strukturalnym i funkcjonalnym uszkodzeniom narządów docelowych.


Podziękowania

Nie dotyczy.

Wkład autorów

YYD, jako autor korespondujący, był głównym badaczem. WL, CH, MH, QQX, HW, PPG, LS i HTL byli współbadaczami. WL, CH, QQX, HW i PPG zebrały i zarządzały danymi ultrasonograficznymi. MH, LS i HTL zebrali i przeanalizowali dane kliniczne. WL sporządził rękopis. HTL uczestniczyło w interpretacji danych i pisaniu manuskryptu. Wszyscy autorzy przeczytali i zatwierdzili ostateczny manuskrypt. WL i CH w równym stopniu wnoszą wkład w to badanie jako pierwsi współautorzy.

Finansowanie

Praca ta została wsparta grantami Chińskiej Narodowej Fundacji Nauk Przyrodniczych (nr 81870365 i 81970436), Funduszu Młodych Naukowców Chińskiej Narodowej Fundacji Nauki (nr 81800437 i 81900450) oraz Jiangsu Provincial Medical Young Talents (QNRC2016764).

Dostępność danych i materiałów

Dane i materiały zawarte w bieżącym badaniu są dostępne u odpowiedniego autora na uzasadnioną prośbę.

Deklaracje

Zatwierdzenie etyki i zgoda na udział

To retrospektywne badanie zostało zatwierdzone przez Komisję Etyki Szpitala Dziecięcego Uniwersytetu w Soochow, z zastrzeżeniem pisemnej świadomej zgody uzyskanej od opiekuna prawnego/bliskiego krewnego każdego uczestnika.

Zgoda na publikację

Nie dotyczy.

Konkurencyjnymi interesami

Autorzy oświadczają, że nie mają sprzecznych interesów. Nadesłano: 15 maja 2021 r. Zaakceptowano: 7 lipca 2021 r.

Opublikowane online: 21 Lipiec 2021

Gorące kategorie